Die over de sleutelclub

Lieve community-leden,
Tjonge, de gemoederen omtrent de al dan niet opengelaten toiletdeuren door de mannen zijn nog steeds niet bedaard. Ik dacht dat ik inmiddels wel vaker tegen gevoelige schenen had getrapt maar blijkbaar kwam deze extra hard aan. De appjes met foto’s van tegenbewijzen stromen nog steeds binnen! In ieder geval een teken dat de kwestie leeft binnen onze community. Nu deze bewustwording er eenmaal is, heb ik er alle vertrouwen in dat we met z’n allen hier een stuk alerter op gaan zijn. Neem, als we dan toch bezig zijn, ook meteen even het mirakel van de lichtschakelaar mee. Het schijnt dat je de verlichting met één druk op de knop aan of uit kunt zetten, prachtig staaltje techniek!
De limiet van het aantal aan mijzelf toegekende woorden om mijn gal te spuien is hierbij bereikt dus we schakelen nu over op een vrolijker toon. Want natuurlijk was er ook weer heel veel leuks te beleven bij Growing de afgelopen periode. Op een dag ergens eind maart zat ik niet op mijn troon bij de balie, maar zag ik vanuit huis een nieuw bericht voorbij komen in onze Bundeling app. Een nieuw plan: Wisselwoensdag, waarbij het idee was dat kantoorbazen een willekeurige sleutel uit de mand met sleutels bij de balie pakken, en dat de betreffende sleutel de werkplek is voor die dag. Nu loop ik al te lang rond bij Growing Emmen om ook nog maar van welk hysterisch idee ook op te kijken dus ik nam het voor waar aan. Sterker nog, mijn inner Lady Whistledown sloeg volledig op hol bij de gedachte aan wat mij allemaal ter ore zou kunnen komen na de invoering van deze sleutelclub. Gelukkig bleek in dit geval dat het om een 1 april grap ging. Bedacht door de presentatrice van ons Sinterklaasjournaal van afgelopen jaar: Blokkertje Dieuw.
Afgelopen zondag stonden de sportievelingen binnen onze community in de spotlights. Meerdere teams deden mee aan de 4 mijl van Emmen. De ochtend startte met een nieuwe afstand, de Unieke Kilometer waaraan Gilian, Angelique en Nathalie deelnamen, met morele support van Micha (voor de roem hierbij hun echte namen). De Unieke kilometer is een prachtige, inclusieve aanvulling aan de 4 mijl, waarbij mensen met een fysieke of mentale beperking of die herstellende zijn van ziekte of ongeval ook deel kunnen nemen aan dit mooie evenement. Er is fotomateriaal dat Gilian weg knalde in de kopgroep, en de fysieke support van Micha om de klim vanuit de tunnel weer omhoog te maken bleek niet nodig. Wat een powervrouw! Diep respect, en dit geldt ook voor Angelique en Nathalie. Het bizarre is dat uitgerekend Micha nu met krukken rondloopt, maar dat heeft gelukkig niets te maken met zijn deelname van afgelopen zondag.
’s Middags was het de beurt aan acht andere leden om de 4 Mijl Businessrun te volbrengen. De sfeer was top, de shirts met op de achterkant RUNNING MY OWN BUSINESS
on fleek
en ook Johan, Harald, Alka,Cardy, Marijke, Mariska, Tineke en Wesley zetten mooie resultaten neer. Waarbij Mariska van mij extra punten krijgt omdat ze volledig was gestyled in Growing Emmen tinten inclusief paarse haarbandjes.
Ik mocht dit zelf allemaal aanschouwen aangezien ik, zoals de meesten inmiddels wel weten, naast Balie-babbelaar nu ook
influencer
en content
creator
ben. Ik dacht een mooi rustig plekje met volop ruimte gevonden te hebben waar ik iedereen goed aan zag komen. Achteraf bleek dat “mooi rustig” nogal tegen te vallen en die “volop ruimte” bleek te zijn gereserveerd voor een gemengd koor dat de volledige tijd dat ik er stond het hele repertoire aan oudhollandse smartlappen -versterkt- ten gehore bracht.
Ik word nog steeds midden in de nacht wakker met Ach vader lief, toe drink niet meer…. Maar alles voor de likes jongens en meisjes! En uit de enorme hoeveelheid reacties op de reels blijkt dat veel mensen genieten van inclusiviteit en positiviteit. En dat is heel mooi!
Ik zie jullie graag aan de balie!
José
Fotocredits: Richard Broekhuijzen