Lieve community-leden,

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik stop ermee.
Dat wil zeggen, ik stop met het gebruiken van “Duckstad-namen” voor de mensen die een glansrol vervullen in het blog. De laatste tijd vond ik ze toch wat flauwer worden -geen grotere criticus dan ikzelf- dus vanaf nu gaat iedereen die een glansrol vervult in het blog gewoon met de billen bloot. Gelieve dat niet te letterlijk te nemen. 

Ik begin te denken dat er een snel muterende spinnenkolonie huist in en om de trapopgang bij de balie. Iets waar ik een tijd geleden al over had gedroomd notabene! In deze droom, of beter gezegd nachtmerrie, zat er een categorie sportschooltype-exemplaar op de trap bij de balie. Ik wilde daarom niet achter de balie zitten totdat de spin -met een beetje hulp- was gaan hemelen, maar ik móest van Dènis blijven zitten en me niet zo aanstellen! Woedend heb ik toen op staande voet ontslag genomen, en toen ik wakker werd was ik nog steeds pissig. Ik heb hem de hele dag bij Growing venijnig aangekeken, maar misschien is hem het verschil niet opgevallen…

Afijn, kort verhaal lang: laatst zat er dus in het echt een enorme spin bij diezelfde trap bij de balie. Nadat Tineke (och, Stineke was wel een leuke nickname) al ooit mijn held was geweest door met gevaar voor eigen leven het gevecht aan te gaan met het monster nam dit keer Raymond het voor zijn rekening. Nadat ik hem in niet mis te verstane bewoordingen had gezegd dat ie het niet in zijn hoofd moest halen om geintjes uit te halen heeft ie hem vakkundig verwijderd. 

In ruil voor het vangen van de spin moest ik stylingadvies geven voor zijn nieuwe kantoor. In ruil voor het stylingadvies moest hij van mij met een kamerplant over de gang lopen voor een filmpje. In ruil voor met een kamerplant over de gang lopen moet ik hem en Noêl trakteren op een broodje gehaktbal wanneer we die weer aanbieden bij de lunch. Op dat punt in onze ruilhandel zijn we nu beland. Dus kleine mededeling naar de catering: voorlopig geen gehaktballen op het menu graag, anders gaat het me geld kosten.

Of me verder nog iets is opgevallen de afgelopen weken? Als ik niet had besloten om het niet meer te hebben over openstaande wc deuren en onnodige lampen aan, zou ik gezegd hebben dat dat nog steeds een aandachtspuntje is. Bovendien zijn we in blijde afwachting van deurdrangers, dus dan is dat probleem ook weer de wereld uit. 

Waarschijnlijk is jullie al opgevallen dat er naast de shinende babbelaar van dienst, een prachtige vaas op de balie staat. Deze hebben we gekregen van Debby. Dus een echte original in Growing Emmen stijl met een vleugje eigenheid van Debby. We zijn er ontzettend blij mee. Nu het nog eens zien te worden met de chef boeket bloemen-bij-de-balie-verzorger over welke bloemen er het beste in uitkomen. Het boeket waar ze maandag blij mee binnenkwam lopen werd helaas al snel af geserveerd naar een plek dichtbij de uitgang. Want hoewel het volgens Tineke de geur van de natuur was, vond ik ze stinken. En niet een klein beetje! Nu heb ik soms wel met haar te doen omdat de lijst met verboden bloemen steeds wat langer wordt. Want óf allergisch (hele reutemeteut aan vrolijke voorjaarstakken) óf nare associaties (lelies) óf ze stinken gewoon.

Je zou bijna gaan denken dat ik veel noten op mijn zang heb. Gelukkig weten jullie wel beter!

Ik zie jullie graag aan de balie!
José

Fotocredits: Richard Broekhuijzen