Lieve community-leden,

We zijn na de 92 dagen die januari telt alweer aanbeland in de tweede maand van het jaar! Inmiddels hebben we met de community geproost op 2026 tijdens onze eerste clubavond. Op deze avond speelden we ook het Golden GOAT spel, dat is ontwikkeld door ons community lid Jacobus (Ja, beetje voor de hand liggend, maar verzin het maar elke keer). Wanneer je niet actief deelnam aan het spel, maar op een afstandje stond af te wassen kwamen de wirwar aan bijzondere klanken en geluiden uit het Nest nogal vervreemdend over. Maar gezien het plezier en gelach was het spel zeer geslaagd!

 “Verder zeker niks gebeurd in die saaie maand José? “ Nou, zeker wel! Allereerst wil ik hier even van de gelegenheid gebruik maken om een persoonlijk ergenisje aan de kaak te stellen. Heel regelmatig staat de deur van de herentoiletten op de begane grond wagenwijd open. En dan niet alleen de toegangsdeur naar de toiletten maar ook de deur van het toilet zelf. Het gebeurd niet op alle dagen evenveel, dus het is Not all men, but always a man! Als ik de deuren elke keer weer sluit zou ik willen roepen ZIJN JULLIE IN DE KERK GEBOREN OFZO? Maar dat doe je ja niet als vriendelijke babbelaar. Daarom zou ik het constructiever op willen pakken met een gratis masterclass: Deuren en hun Doel. Naast het oefenen met de  basisvaardigheden zoals het openen en sluiten van een deur zullen we tijdens deze interactieve bijeenkomst ook dieper ingaan op het psychologische aspect van het sluiten van een vertrek wanneer je deze verlaat. Via exposure therapie zul je gaan ervaren dat er niets engs gebeurd op het moment dat je gewoon de deur achter je kont -excuzes le mot- dichttrekt. Gezien het groot aantal mannen dat zich dagelijks begeeft in onze Broedplaats plan ik onze grootste ruimte Eureka hier voor in. Bij bewezen succes overweeg ik een volgende masterclass: Kopjes…en de zin en onzin om bij elk bakkie een schoon kopje te pakken. Deze masterclass zal worden opengezet voor zowel mannelijke als vrouwelijke leden.

De toiletten en afwas brengt mij op de volgende horrorstory die ik heb meegemaakt. Jullie zullen je ongetwijfeld nog het gezellige Kerstgangendiner herinneren op 19 december. Onthoud deze datum even. Een van de gerechten die toen werd geserveerd was zelfgemaakte snert van Herman Ventiel. Ergens halverwege januari hadden we een grote lunch waarbij een van de warmhoudpannen weer van pas kwam. Deze stond mooi geparkeerd in het “hok” beneden bij het trappenhuis. Hoe gruwelijk was het toen ik voelde dat de beoogde lege pan best wel zwaar was. Na het voorzichtig lichten van het deksel wist ik niet hoe snel ik deze weer dicht moest gooien. In de pan zat nog steeds een flinke hoeveelheid van Herman’s -nu niet meer als zodanig herkenbare- snert! Nadat ik me eerst een paar uur geestelijk had voorbereid op de barre taak die me te wachten stond om de pan leeg te gooien in het toilet dacht ik genoeg moed verzameld te hebben. De af te leggen afstand van achter bij het keukentje naar de hierboven beschreven toiletten voor in de gang bleek echter te groot. Nadat ik het deksel van de zware pan had gehaald begon ik aan mijn zware tocht. Aangezien Team Administratie vaak als duo opereert op maandag had ik Stieneke in mijn kielzog, en dit was mijn redding. Al na enkele meters kwam er een niet nader te omschrijven aroma uit de nu open pan en schreeuwde ik: “ik red het niet Stieneke!” En als in een film die op het spannendste moment vertraagt wordt afgespeeld dook ze achter mij op, nam de pan over en legde de aanzienlijke resterende afstand af naar het toilet waar ze met een perfecte sliding voor de toiletpot landde en de inhoud van de pan hierin deponeerde. Oké, dat van die sliding weet ik niet 100% zeker, maar ik vind haar een held! Gevechten aangaan met monsterlijke spinnen, het snert-incident tot een goed einde brengen. Die vrouw kan dingen!

 In mijn volgende blog neem ik jullie mee in de leuke initiatieven en samenwerkingen die regelmatig tussen de leden ontstaan.

Ik zie jullie graag aan de balie!
José

Fotocredits: Richard Broekhuijzen